Jeiunio z Gerace był byzantyjskim mnichem i pustelnikiem żyjącym w XI wieku w regionie Kalabrii. Urodzony jako Giovanni, wstąpił do klasztoru położonego w pobliżu starożytnego miasta Gerace w granicach Cesarstwa Bizantyjskiego. Był znany ze swojego surowego ascetyzmu, często wycofując się do odizolowanej jaskini na górze Settina, aby praktykować długotrwałe posty. To oddanie postowi sprawiło, że otrzymał imię Jeiunio, które oznaczało jego ascetyczny tryb życia.
Życie i ascetyzm
Jako członek italo-greckiej wspólnoty monastycznej, Giovanni poszukiwał samotności, aby pogłębić swoją wiarę. Większość czasu spędzał w jaskini na górze, znanej obecnie jako Monte San Jeiunio. Jego życie definiowały surowe posty i pustelnicza izolacja, co odróżniało go od innych współczesnych mu ascetów.
Kult i patronat
Jest uznawany za świętego zarówno w tradycji katolickiej, jak i prawosławnej. Wraz ze świętym Antonim z Gerace, świętą Venerandą oraz Madonną Niepokalaną, pełni rolę patrona miasta Gerace. Jego pamięć jest zachowana dzięki związkowi z lokalnym krajobrazem oraz jego duchowemu dziedzictwu w Kalabrii.