Jeanne Mance była francuską pielęgniarką i osadniczką, która odegrała kluczową rolę w początkach kolonizacji Nowej Francji. Urodzona w Langres w 1606 roku, w 1641 roku udała się do Ameryki Północnej, aby dołączyć do Société Notre-Dame de Montréal. Wspólnie z Paulem Chomedey de Maisonneuve pomogła założyć miasto Montreal w 1642 roku. Pamięć o niej utrwalona jest przede wszystkim dzięki założeniu w 1645 roku szpitala Hôtel-Dieu de Montreal, w którym przez wiele lat zapewniała opiekę medyczną i zarządzała pracą placówki, a ostatecznie sprowadziła zakonnice, aby zapewnić instytucji ciągłość działania.
Życie i praca


Po zdobyciu doświadczenia w pielęgniarstwie podczas wojen i epidemii dżumy we Francji, Mance poszukiwała powołania misyjnego. W Montrealu założyła pierwszy szpital przy Rue Saint-Paul, osobiście sprawując opiekę, zanim w 1659 roku sprowadziła Zakon Szpitalnych Sióstr św. Józefa. Aby utrzymać swoją misję medyczną, odbyła wiele podróży do Francji, by pozyskać niezbędne fundusze od zamożnych darczyńców i szlachty.
Kult i dziedzictwo


Kościół katolicki uznaje jej heroiczne cnoty, a papież Franciszek ogłosił ją Venerabilis (czcigodną) w 2014 roku. Jej wkład w historię Kanady jest upamiętniany przez liczne miejsca, w tym ulicę i park w Montrealu. Jest również czczona jako jedna z założycielek Kościoła kanadyjskiego, a jej dziedzictwo pielęgniarskie jest upamiętniane poprzez nagrody zawodowe i pomniki.
