Jean-Marie de La Mennais był francuskim kapłanem i teologiem XIX wieku, który odegrał istotną rolę w odnowie Kościoła katolickiego we Francji po Rewolucji. Urodzony w Saint-Malo w 1780 roku, poświęcił życie edukacji religijnej i pracy duszpasterskiej. Był kluczową postacią w ustanawianiu kilku instytutów zakonnych, w tym Córek Opatrzności, aby odpowiedzieć na potrzeby edukacyjne dzieci z terenów wiejskich i sierot. Doceniony za głębokie oddanie wierze i wspólnocie, został ogłoszony błogosławionym przez papieża Pawła VI w 1966 roku.
Życie i praca
Wychowany w Bretanii, Jean-Marie był pod wpływem religijnej atmosfery swojego domu podczas Rewolucji francuskiej. Po święceniach w 1804 roku pełnił różne funkcje, w tym wikariusza generalnego w kilku diecezjach. Wspólnie z bratem napisał wpływowe dzieła teologiczne, które opowiadały się za silną rolą duchowieństwa i autorytetem Stolicy Apostolskiej. Jego posługa koncentrowała się głównie na reformowaniu seminariów i prowadzeniu misji parafialnych na wsparcie wiernych.
Fundacje zakonne
Kierowany pragnieniem walki z młodocianą przestępczością poprzez edukację, założył wiele grup religijnych. Pomógł założyć Córki Opatrzności, aby opiekować się sierotami i edukować dziewczęta. Dodatkowo pracował nad zapewnieniem nauczycieli dla chłopców w odizolowanych obszarach, co doprowadziło do powstania Braci Instrukcji Chrześcijańskiej. Wspólnoty te zostały zaprojektowane tak, aby docierać do klasy robotniczej i ludności wiejskiej, która nie miała dostępu do szkolnictwa.
Kult
Kościół katolicki czci jego pamięć, a jego wspomnienie obchodzi się 26 grudnia. Po ogłoszeniu go przez papiestwo błogosławionym, proces jego kanonizacji pozostaje w toku. Jest wspominany jako niestrudzony sługa Kościoła i pionier edukacji religijnej dla ubogich.
