Jean-Baptiste Muard był francuskim benedyktyńskim kapłanem i teologiem żyjącym w XIX wieku, urodzonym w Vireaux. Po ukończeniu studiów w małym seminarium w Auxerre, został święconym kapłanem 4 maja 1834 roku. Służył jako proboszcz w Joux-la-Ville i przeprowadził udaną misję w Pontaubert, podczas której szukał rad u Jana Marii Vianneya. Muard jest rozpoznawany przede wszystkim dzięki swojemu znaczącemu wkładowi w życie klasztorne, w tym ustanowieniu francuskiej prowincji Kongregacji Cassinese oraz założeniu opactwa la Pierre-qui-Vire.
Życie i działalność
Po święceniach kapłańskich kariera religijna Muarda charakteryzowała się aktywną pracą misyjną i przewodnictwem organizacyjnym. W 1841 roku udał się do Rzymu w pielgrzymkę. Poświęcił dużą część swojego życia na restrukturyzację wspólnot klasztornych, co obejmowało założenie Towarzystwa Świętego Edmunda w 1843 roku. Jego wysiłki zwieńczyło założenie opactwa la Pierre-qui-Vire, co odzwierciedlało jego oddanie tradycji benedyktyńskiej.
Kult
Uznawany za świętego w tradycji katolickiej, spuścizna Muarda trwa poprzez zakony religijne, które pomógł założyć. Jego droga do formalnego uznania obejmowała mianowanie go Sługą Bożym w maju 1928 roku. Zmarł w Saint-Léger-Vauban w 1854 roku, pozostawiając po sobie fundament pod reformę monastyczną we Francji.