Jaropełk Izyasławicz był władcą, który panował jako książę tworski i wołyński w latach 1078–1086 lub 1087. Urodzony około 1043 roku jako syn Izyasława I Kijowskiego i Gertrudy, został mianowany na to stanowisko przez swojego wuja, Wsiewołoda. W trakcie swojej działalności starał się uzyskać pomoc od papieża dla swojego ojca. Po ucieczce do Polski w 1085 roku ostatecznie pogodził się z Włodzimierzem Monomachiem, lecz ostatecznie został zamordowany w pobliżu Zwinogrodu.
Życie i rządy


Jako syn wielkiego księcia Izyasława I, Jaropełk posiadał znaczną władzę na terytoriach Rusi Kijowskiej. Po mianowaniu przez Wsiewołoda rządził w Turowie i na Wołyniu przez niemal dekadę. Jego życie polityczne charakteryzowało się zmianami sojuszy, w tym okresem wygnania w Polsce. Mimo późniejszego pojednania z Włodzimierzem Monomachiem, jego życie zakończyło się gwałtownie w Zwinogrodzie pod koniec 1086 lub 1087 roku.
Kult

Uznany za świętego, Jaropełk jest czczony zarówno w tradycji katolickiej, jak i prawosławnej. Jego wspomnienie obchodzone jest corocznie 10 października. Spoczywa w Kijowie, gdzie jego dziedzictwo jako władcy i postaci religijnej jest nadal zachowywane poprzez różne tradycje liturgiczne.
