Janko Komljanec był słoweńskim księdzem katolickim, który żył w latach 1892–1942. Urodzony w Bučka, sprawował posługę kapłańską w Prečna, gdzie był uznawany za zorganizowanego i wnikliwego lidera. Podczas II wojny światowej zyskał sławę dzięki stanowczemu sprzeciwowi wobec wszelkich form totalitaryzmu, w tym nazizmu, włoskiego faszyzmu oraz komunizmu. Jego opór wobec sił okupacyjnych oraz głośne stanowisko przeciwko działaniom partyzanckim doprowadziły do jego aresztowania i śmierci w zamku Hmeljnik, co przyniosło mu tytuł sługi Bożego.
Życie i posługa

Po ukończeniu studiów w Novo mesto, Komljanec został święcony w 1916 roku. Jako proboszcz w Prečna aktywnie usprawniał życie swojej wspólnoty, zakładając spółdzielnię wiejską i związek kredytowy. Promował również organizacje młodzieżowe i prowadził projekt renowacji lokalnej szkoły na nowoczesne centrum edukacyjne. Był ceniony za swój intelekt oraz umiejętność organizowania różnorodnych działań społecznych i religijnych dla swoich parafian.
Opór wobec totalitaryzmu

Podczas okupacji włoskiej Komljanec stawiał opór wpływom faszystowskim, a nawet usunął flagę ze swastyką z wieży kościelnej, aby zapobiec sprowokowaniu włoskich represji. Pozostał niezłomnym obrońcą słoweńskiej tożsamości i krytykował wszystkie reżimy okupacyjne. Sprzeciwiał się kierowanemu przez komunistów Frontowi Wyzwolenia, uważając ich metody za brutalne i szkodliwe dla lokalnej ludności. Do jego działań należało przekazywanie informacji siłom antypartyzanckim oraz zachęcanie mężczyzn do wstępowania w szeregi oddziałów Mihailovicia.
Kult
Ze względu na jego śmierć i postrzegane męczeństwo podczas wojennych walk, Kościół katolicki ogłosił go sługą Bożym. Jest pamiętany za swoje bezkompromisowe stanowisko wobec różnych ideologii politycznych, które dominowały w Europie za jego życia.
