Jan z Warneton był flamandzkim prelatem żyjącym w XI wieku, który sprawował urząd biskupa Thérouanne. Urodzony około 1065 roku, był oddanym zwolennikiem reformy gregoriańskiej, dążącym do wprowadzenia większej dyscypliny duchowej w Kościele. Po służbie jako archidiakon, w 1099 roku został wybrany na biskupa i otrzymał potwierdzenie od papieża Urbana II. Podczas swojego panowania pracował nad wyeliminowaniem symonii i zastąpieniem kanoników świeckich kanonikami regularnymi przestrzegającymi surowszych reguł, dążąc do przywrócenia świętości swojej diecezji.
Kariera kościelna

Początkowo jako kanonik świecki w Lille, Jan poszukiwał bardziej surowego życia i został kanonikiem regularnym w Mont Saint-Éloi. Później służył jako archidiakon pod przewodnictwem Lamberta z Guines, zdobywając doświadczenie w zwalczaniu sprzedaży urzędów kościelnych. Jako biskup koncentrował się na reformowaniu opactw benedyktyńskich i zakładaniu nowych fundacji religijnych, w tym opactwa św. Mikołaja w Furnes oraz klasztoru w Dunes.
Kult i dziedzictwo

Uznany za świętego, jego życie zostało opisane przez Gautiera z Thérouanne krótko po jego śmierci w 1130 roku. Był znany ze swoich zdolności językowych, posługując się łaciną, językami romańskimi oraz thiois. Jego wysiłki na rzecz reformy duchowieństwa i odnowy katedry w Thérouanne wywarły trwały wpływ na krajobraz religijny jego regionu w okresie ruchu reformatorskiego.
