Jan z Usostriugi był świętym głupcem żyjącym w XV wieku w pobliżu klasztoru Trójcy Świętej w Gleden. Urodzony w wiosce Puchowo jako syn zamożnych rolników, Sawwy i Marii, przeprowadził się później do miasta Orlet. Po śmierci matki, która została przełożoną, Jan rozpoczął życie jako święty głupiec w Usostriudze. Za życia był uznawany za osobę czyniącą cuda; zmarł 29 maja 1494 roku.
Życie i śmierć

Po śmierci matki Jan przyjął życie świętego głupca w Usostriudze. Zmarł w młodym wieku w 1494 roku i został pochowany w pobliżu katedry Wniebowzięcia. W jego miejscu urodzenia w Puchowie wzniesiono ostatecznie kilka kościołów oraz kaplicę ku jego czci, w tym kamienne budowle wzniesione w XVIII wieku.
Kult
Święty został kanonizowany przez Sobór Makarego w 1547 roku. W tradycji prawosławnej wspomina się go 29 maja (11 czerwca). Kult świętego obejmował procesje religijne z klasztoru Gleden do jego miejsca urodzenia, gdzie nad jego szczątkami i miejscem narodzin wzniesiono liczne budowle sakralne.
