Jan z Triory był włoskim księdzem franciszkaninem i misjonarzem, który żył w latach 1760–1816. Urodzony jako Francesco Maria Lantrua w Molini di Triora, wstąpił do zakonu franciszkanów w Rzymie, a później służył jako nauczyciel teologii. W 1799 roku udał się do Chin, gdzie przyjął lokalne obyczaje i ubiór. Poświęcił życie pracy misyjnej w prowincjach takich jak Shaanxi i Hunan, zanim został stracony w okresie prześladowań religijnych.
Życie i misja
Po święceniach kapłańskich w 1784 roku, Jan sprawował różne funkcje w włoskich klasztorach. Jego misyjna podróż rozpoczęła się w Makau, gdzie uczył się języka chińskiego i integrował z lokalną kulturą. Ostatecznie przeniósł się do Hunan, aby kontynuować swoją pracę religijną. W 1815 roku został uwięziony podczas prześladowań za panowania cesarza Jiaqing. Po torturach i odmowie wyrzeczenia się wiary, w 1816 roku został stracony przez uduszenie w Changsha.
Kult
Kościół katolicki uznaje go za świętego. Został beatyfikowany przez papieża Leona XIII w 1900 roku, a później kanonizowany przez papieża Jana Pawła II w 2000 roku, wraz z innymi chińskimi męczennikami. Jego wspomnienie obchodzi się 7 lutego oraz 9 lipca.