factograf
PL
Zaloguj się

błogosławiony włoski franciszkanin

Jan z Penna

Jan z Penna był włoskim franciszkaninem żyjącym w XIII wieku, który poświęcił życie Zakonowi Mniejszym. Urodzony w Penna San Giovanni, wstąpił do zakonu w 1213 roku pod wpływem kazania wygłoszonego przez ucznia św. Franciszka z Asyżu. Po wstąpieniu do zakonu spędził ponad dwadzieścia lat we Francji, gdzie pomagał w zakładaniu licznych domów franciszkańskich. Później powrócił do Włoch, gdzie prowadził ciche, zakonno-klasztorne życie aż do śmierci w 1271 roku.

Życie i służba

Po wczesnych latach spędzonych w zakonie, Jan służył w Langwedocji i Prowansji, rozwijając misję franciszkańską. W 1242 roku powrócił na Półwysep Apeniński, gdzie ostatecznie spędził trzy dekady w odosobnieniu. Podczas pobytu w miejscu urodzenia pełnił również rolę mediatora w rozwiązywaniu lokalnych niepokojów społecznych. Pod koniec życia przeżył okres intensywnej refleksji duchowej i cierpienia fizycznego, zanim odszedł.

Kult

Jest uznawany za błogosławionego w Kościele katolickim. Jego beatyfikacja została ogłoszona przez papieża Piusa VII w 1806 roku, po uznaniu ciągłej lokalnej pobożności, która trwała od czasu jego śmierci. Jego wspomnienie obchodzi się 3 kwietnia.

W 12 językach

Редакція Factograf · Opublikowano 23 października 2026 · Częściowo na podstawie Wikipedii, CC BY-SA 4.0 · Artykuł źródłowy