Jan z Medy był włoskim kapłanem i mnichem należącym do zakonu humiliatów, żyjącym w XII wieku. Urodzony jako Giovanni Oldrati w Medzie, wstąpił do wspólnoty w opactwie Viboldone w 1134 roku po objawieniu Matki Bożej. Odegrał znaczącą rolę w rozwoju swojego zakonu, pomagając we wdrażaniu reguły benedyktyńskiej i zakładając kilka klasztorów w Mediolanie i Lombardii. Służył również jako opat zarówno w Mediolanie, jak i w Como.
Życie i działalność
Podczas swojej służby kapłańskiej Jan pracował nad dostosowaniem reguły benedyktyńskiej do specyficznych potrzeb humiliatów. Odegrał kluczową rolę w zakładaniu różnych ośrodków klasztornych w całym regionie Lombardii. W późniejszych latach pełnił funkcję opata i przypisuje mu się wprowadzenie Małej Oficjum Najświętszej Marii Panny do wspólnoty.
Kult
Uznany przez Kościół katolicki za świętego, jest wspominany corocznie 26 września. Jego dziedzictwo pozostaje związane z tradycjami monastycznymi, które pomógł ustanowić w zakonie humiliatów, szczególnie poprzez swoje przywództwo w regionach Mediolanu i Como.