Jan z La Verna był włoskim franciszkaninem żyjącym w XIII wieku, znanym ze swojego ascetyzmu i kaznodziejstwa. Urodzony w Fermo, początkowo wstąpił do kanoników regularnych w prioryacie św. Piotra, zanim poszukał surowszego życia w Zakonie Mniejszym. Spędził znaczną część czasu w samotności i kontemplacji na górze La Verna w Toskanii. W późniejszych latach podróżował po środkowych i północnych Włoszech, aby głosić kazania, zyskując sławę dzięki swojej pobożności oraz przypisywanym mu cudom.
Życie i posługa

Po wczesnych latach spędzonych w Fermo, Jan udał się na górę La Verna, gdzie doświadczał różnych wizji i ekstaz. Ostatecznie przeszedł od życia w odosobnieniu do aktywnej posługi, głosząc kazania w takich miastach jak Florencja, Siena i Piza. Utrzymywał bliską przyjaźń z poetą Jacopone da Todi. Podczas podróży w stronę Asyżu powrócił do La Verna, gdzie zmarł w 1322 roku w wieku 63 lat.
Kult i dziedzictwo

Jan jest błogosławionym Kościoła katolickiego, a jego kult został oficjalnie zatwierdzony przez papieża Leona XIII w 1880 roku. Spoczywa na górze La Verna, gdzie jego dawna cela pozostaje miejscem zainteresowania. Zakon franciszkański obchodzi jego wspomnienie 9 sierpnia. Przypisuje mu się również skomponowanie przedmowy używanej w Mszy św. Franciszka.
