Jan z Konstantynopola, znany również jako Jan Wyznawca, był bizantyjskim mnichem, który sprawował funkcję opata klasztoru Katarytów. Żyjąc w IX wieku, stał się znaczącą postacią ze względu na swój opór wobec polityki ikonoklazmu narzuconej przez cesarza Leona Ormianina. Mimo znacznego cierpienia fizycznego i tortur zadawanych za obronę ikon, pozostał niezłomny w swoich przekonaniach.
Życie i walka
Jako przełożony klasztoru Katarytów, Jan stał w bezpośredniej opozycji do cesarskich dekretów dotyczących wizerunków religijnych. Jego przywiązanie do ikonodulizmu doprowadziło do intensywnego konfliktu z bizantyjskimi władzami. Nawet poddany torturom ze strony państwa, odmawiał porzucenia swojego stanowiska, co przyniosło mu tytuł Wyznawcy za wytrwałość podczas tych prześladowań.
Kult
Jest uznawany za świętego zarówno w tradycji rzymskokatolickiej, jak i wschodnioortodoksyjnej. Ze względu na jego znaczenie historyczne, różne kalendarze liturgiczne obchodzą jego wspomnienie w różnych datach. Kościół wschodnioortodoksyjny świętuje jego wspomnienie 18 kwietnia, natomiast Kościół rzymskokatolicki upamiętnia go 27 kwietnia.