Jan z Beverley był VIII-wiecznym biskupem służącym królestwu Northumbrii. Urodzony w Harpham, piął się po szczeblach kariery, stając się biskupem Hexham, a później biskupem Yorku. Przypisuje mu się założenie klasztoru w Beverley, który z czasem rozrósł się do rangi miasta. Znany ze uczonego kaznodziejstwa i opieki nad ubogimi, jest zapamiętany dzięki cudom, w tym relacji o nauczeniu niemowlęcia głuchoty mówienia. Zmarł w 721 roku i został później uznany za świętego w tradycji katolickiej oraz wschodnioortodoksyjnej.
Życie i posługa
Po studiach we wspólnocie w Whitby, Jan został mianowany biskupem Hexham w 687 roku. Później sprawował biskupstwo Yorku, gdzie koncentrował się na edukacji studentów i pomaganiu ubogim. Po zakończeniu służby w tych rolach wycofał się do założonego przez siebie klasztoru w Beverley, gdzie zmarł w 721 roku.
Kult i dziedzictwo
Wokół jego grobu rozwinęło się znaczące miejsce pielgrzymkowe, a jego sztandar był używany w różnych kampaniach wojskowych. Król Henryk V przypisywał swoje zwycięstwo pod Agincourt interwencji świętego. Choć jego pierwotna relikwiarzowa kaplica została zniszczona podczas reformacji, jego relikwie zostały odnalezione i ponownie złożone w posadzce Beverley Minster, gdzie są czczone do dziś.