Jan Wiktor Jezus i Maryja był hiszpańskim misjonarzem i teologiem należącym do Zakonu Karmelitów Bosych. Urodzony w Berriz w 1862 roku, poświęcił znaczną część swojego życia służbie religijnej w Indiach. Przez siedemnaście lat pracował w archidiecezji Verapoly w Kerali, gdzie uczył się języka malajalam i angielskiego. Podczas pobytu w Bombaju podróżował do Goa, aby oddać cześć relikwiom św. Franciszka Ksawerego. Po powrocie do Hiszpanii w 1917 roku kontynuował życie zakonne aż do śmierci w San Sebastián w 1943 roku.
Życie i działalność

Jako członek karmelitów bosych służył jako kapłan i pisarz. Jego praca misyjna w Indiach obejmowała studia lingwistyczne, które doprowadziły go do napisania książki na temat lokalnego języka. Po długiej służbie w archidiecezji Verapoly powrócił do ojczystej Hiszpanii, gdzie mieszkał aż do śmierci w 1943 roku.
Kult

Kościół katolicki uznaje jego świętość, a proces beatyfikacji został otwarty w 1950 roku. W 1996 roku papież Jan Paweł II ogłosił go wyniosłym do stopnia błogosławionego. Jego wspomnienie obchodzone jest corocznie 27 lutego.
