Jan Shert był angielskim księdzem katolickim, który został stracony w 1582 roku za panowania królowej Elżbiety I. Urodzony w Shert Hall w hrabstwie Cheshire, studiował w Brasenose College w Oksfordzie, zanim pracował jako nauczyciel w Londynie. Po pracy w Douai wstąpił do seminarium i został ostatecznie święcony w angielskim kolegium w Reims. W 1579 roku powrócił do Anglii, aby sprawować posługę, co doprowadziło do jego aresztowania i późniejszego procesu o zdradę stanu w okresie intensywnych prześladowań religijnych.
Życie i śmierć
Po aresztowaniu w 1581 roku, Shert stanął przed sądem w Westminster Hall za rzekome zaangażowanie w spisek Rzymsko-Reimski. Mimo że przedstawił dowody na to, że nie brał udziału w planowaniu spisku, został skazany wraz z innymi księżmi. Został stracony na Tyburn 28 maja 1582 roku. Przed śmiercią odmówił proszenia królowej o łaskę, utrzymując, że nie popełnił żadnej zbrodni.
Kult
Kościół katolicki uznaje Sherta za męczennika. Został beatyfikowany w 1886 roku wraz z dwoma innymi księżmi, Thomasem Fordem i Robertem Johnsonem, którzy zostali straceni wraz z nim. Jest wspominany ze względu na swoją niezłomność podczas procesu oraz ostatnie chwile na szafocie.