factograf
PL
Zaloguj się

Prawosławny święty i święty głupiec, pustelnik z Sezenowa

Jan Sezenowski

Jan Sezenowski (ur. jako Jan Lukicz Bykow w 1791 roku) był prawosławnym ascetą i świętym głupcem z guberni voroneżskiej. Mimo statusu chłopa pańszczyźnianego dążył do życia zakonnego, spędzając dwa lata jako nowicjusz w Ławrze Kijowsko-Peczerskiej. Ostatecznie osiadł jako pustelnik w wiosce Sezenowo, gdzie praktykował skrajną ascezę, w tym częste posty oraz noszenie ciężkich żelaznych łańcuchów. Znany ze swoich zdolności proroczych i uzdrawiania, spędził dwadzieścia dwa lata w odosobnieniu przed śmiercią w 1839 roku.

Życie i asceza

Po ucieczce przed surowym traktowaniem ze strony swojego właściciela, Jan osiadł w Sezenowie pod przewodnictwem starca Hilarego Troekurowskiego. Żył w surowej dyscyplinie, nosząc żelazne obuwie i ciężkie obciążenia, wykonując codziennie tysiące pokłonów. Choć pozostawał ukryty przed większością ludzi, sporadycznie wychodził, aby udzielać duchowego przewodnictwa i uzdrawiać chorych, takich jak syn kupca, który stracił zdolność chodzenia.

Dziedzictwo i klasztor

Jan przepowiedział założenie klasztoru w Sezenowie – wizję, która później się spełniła, gdy wdowy i dziewice gromadziły się pod jego duchowym przewodnictwem. Osobiście wyznaczył miejsce pod budowę kamiennego kościoła, nalegając na jego konkretną lokalizację. Jego wpływ wykraczał daleko poza wioskę, inspirując m.in. przyszłego mnicha Siluana Ateńskiego do poświęcenia życia religijnego.

Kult

Jest czczony jako święty w Kościele prawosławnym, a jego wspomnienie obchodzi się 14 lub 27 grudnia. Po jego śmierci wielu zgłaszało cuda, w tym uzdrowienia poprzez kontakt z jego ciałem podczas nabożeństwa pogrzebowego. W 1988 roku został oficjalnie włączony do kanonu świętych Tambowa.

W 12 językach

Редакція Factograf · Opublikowano 23 października 2026 · Częściowo na podstawie Wikipedii, CC BY-SA 4.0 · Artykuł źródłowy