Giovanni Schiavo był włoskim kapłánem katolickim należącym do zgromadzenia św. Józefa, który poświęcił swoje życie pracy misyjnej w Brazylii. Urodzony w 1903 roku w Montecchio Maggiore, wstąpił do swojego zgromadzenia zakonnego podczas I wojny światowej i został święconym kapłanem w 1927 roku. Po służbie w różnych włoskich miastach, w 1931 roku wyjechał do Brazylii, aby rozszerzyć obecność swojego zgromadzenia. Pełnił kilka funkcji kierowniczych, w tym funkcję przełożonego prowincjała, oraz założył Siostry Szkoły św. Marii Goretti, zanim zmarł w Caxias do Sul w 1967 roku.
Życie i posługa

Po pokonaniu poważnej choroby w dzieciństwie, Schiavo wybrał życie zakonne zamiast kariery w administracji lokalnej. Dołączył do murialdinów, zgromadzenia, które głęboko wpłynęło na jego oddanie św. Józefowi. Po święceniach kapłańskich przeszedł od pracy duszpasterskiej we Włoszech do służby misyjnej w Brazylii. Podczas dziesięcioleci spędzonych w Ameryce Południowej działał jako nauczyciel, mistrz nowicjuszy i przełożony prowincjała, zapewniając jednocześnie duchowe przewodnictwo różnym wspólnotom religijnym.
Kult
Proces jego beatyfikacji rozpoczął się w 2001 roku za czasów papieża Jana Pawła II. Po uznaniu jego heroicznych cnót, papież Franciszek ogłosił go wyniosłym (Venerabilis) w 2015 roku. Po zatwierdzeniu cudu związanego z szybkim wyzdrowieniem mężczyzny cierpiącego na nieuleczalne zapalenie otrzewnej, Schiavo został beatyfikowany w Caxias do Sul 28 października 2017 roku. Jest upamiętniany przez Kościół katolicki, a jego wspomnienie obchodzi się 27 stycznia.
