Jan Righi był włoskim franciszkaninem i kapłanem żyjącym w XV wieku, który prowadził ascetyczny tryb życia. Urodzony około 1469 roku w szlacheckiej rodzinie w Fabriano, wstąpił do Zakonu Mniejszego w 1484 roku. Później spędził późniejsze lata jako pustelnik w Cupramontanie, gdzie zyskał sławę dzięki głoszeniu kazań i uzdrawianiu chorych. Jego wpływ duchowy był znaczący, gdyż jego kazania zachęcały wielu ludzi do pokuty lub powrotu do wiary katolickiej.
Życie i posługa
Po złożeniu ślubów zakonnych, Righi służył jako kapłan, a ostatecznie w 1511 roku wycofał się do pustelni w Cupramontanie. Z tego miejsca zapewniał duchowe przewodnictwo oraz opiekę medyczną potrzebującym. Jego oddanie ascetycznemu stylowi życia oraz głoszenie kazań przyciągały liczne tłumy wyznawców, którzy szukali jego rad i zdolności uzdrawiania.
Kult
Kapłan był czczony poprzez powszechną ludową pobożność po jego śmierci w 1539 roku. Jego szczątki zostały ostatecznie przeniesione do ołtarza w kościele San Giacomo della Romita. W 1903 roku papież Pius X oficjalnie potwierdził jego beatyfikację, uznając wieloletnią cześć religijną oddawaną mu przez wiernych.