Johannes Prassek był niemieckim księdzem katolickim urodzonym w Hamburgu w 1911 roku. Po święceniach w Osnabrück w 1937 roku, od 1939 roku służył jako kapelan w Lübecku. W okresie nazistowskim stał się aktywnym członkiem oporu, sprzeciwiając się ideologii narodowosocjalistycznej poprzez grupy dyskusyjne oraz kolportaż ulotek antyreżimowych. Jego starania o wsparcie dla robotników przymusowych, ułatwione dzięki umiejętności mówienia po polsku, doprowadziły ostatecznie do jego aresztowania przez Gestapo w 1942 roku.
Opór i śmierć
Pracując w Lübecku, Prassek współpracował z luterańskim pastorem Stellbrinkiem w celu przeciwstawienia się reżimowi. Po aresztowaniu w maju 1942 roku, został osądzony przez Trybunał Ludowy. Został skazany na śmierć i stracony gilotyną w Hamburgu 10 listopada 1943 roku. Jego działania podczas wojny wykazały zaangażowanie w pomoc humanitarną i opozycję polityczną.
Kult i dziedzictwo
Kościół katolicki uznał jego męczeństwo, gdy papież Benedykt XVI beatyfikował go w 2011 roku. Ze względu na współpracę z duchowieństwem luterańskim, jest on uważany za symbol niemieckiego ekumenizmu. W jego rodzinnym mieście, w Hamburgu, park został nazwany jego imieniem, aby upamiętnić jego życie i poświęcenie.