Jan Postnik Pieczerski był mnichem żyjącym w XIII wieku, należącym do Ławry Kijowsko-Pieczerskiej. Znany ze surowego ascetyzmu, otrzymał przydomek Postnik, co nawiązuje do jego częstych postów. Choć szczegóły dotyczące jego narodzin pozostają nieznane, przekazy historyczne wskazują, że żył w Kijowie i zmarł około roku 1300. W tradycji wschodniochrześcijańskiej jest uznawany za świętego ze względu na swoje święte życie i pobożność.
Życie i ascetyzm

Mało jest dokumentacji dotyczącej wczesnego życia tego mnicha. Pamiętany jest przede wszystkim ze swojej intensywnej dyscypliny duchowej, szczególnie ze swojego oddania postowi. Według opisów liturgicznych, żywił się bardziej słowem Bożym niż pokarmem fizycznym. Relacje historyczne z XVII wieku potwierdzają jego obecność wśród świętych mieszkańców jaskiń klasztornych.
Kult i relikwie
Święty jest czczony w Kościele prawosławnym, a jego wspomnienie przypada 7 grudnia. Jego niezniszczalne relikwie są przechowywane w Bliskich Jaskiniach Ławry Kijowsko-Pieczerskiej. Jest on również upamiętniany podczas nabożeństw poświęconych zgromadzeniu wszystkich świętych ojców kijowsko-pieczerskich, w szczególności w drugim tygodniu Wielkiego Postu oraz 28 września.
