Jan Pietraszko był polskim biskupem katolickim, który sprawował funkcję biskupa pomocniczego archidiecezji krakowskiej i nosił tytuł biskupa tytularnego Turrisblanda. Urodzony w 1911 roku, został święconym księdzem w 1936 roku, a później stał się bliskim współpracownikiem arcybiskupa Adama Stefana Sapiehy. Cieszył się ogromnym uznaniem ze względu na duchowe przewodnictwo, pracę jako spowiednik oraz wpływowe kazania. W czasach komunizmu był inwigilowany przez służby bezpieczeństwa z powodu swoich starań o zachowanie dzieł sztuki sakralnej oraz popierania budowy nowych kościołów.
Życie i działalność

Po ukończeniu studiów teologicznych Pietraszko pełnił różne funkcje duszpasterskie, w tym role kapelana i wikaria. Podczas okupacji nazistowskiej był przez krótki czas przetrzymywany jako zakładnik przez Gestapo. W 1962 roku został mianowany biskupem pomocniczym, rolę tę przyjął, wybierając jednocześnie pozostanie prostym proboszczem. Brał udział w II Soborze Watykańskim i aktywnie wspierał reformy liturgiczne, takie jak sprawowanie Mszy świętej w języku polskim.
Kult i dziedzictwo
Pietraszko jest wspominany jako wyjątkowy kaznodzieja, którego spisane kazania cieszyły się szerokim rozpowszechnieniem. Jego reputacja świętego doprowadziła do formalnego procesu beatyfikacyjnego, który rozpoczął się w 1994 roku. W 2018 roku papież Franciszek ogłosił go błogosławionym (Venerable) po potwierdzeniu, że praktykował cnoty heroicznym sposobem. Zmarł w Krakowie w 1988 roku i jest pochowany w kościele św. Anny.
