Jan Ogilvie był szkockim jezuitą żyjącym w XVI wieku, który sprawował posługę wśród katolików w okresie intensywnych prześladowań religijnych. Urodzony w Keith, kształcił się w Europie kontynentalnej pod okiem uczonych benedyktynów i jezuitów, zanim wstąpił do Towarzystwa Jezusowego. Po święceniach kapłańskich w Paryżu powrócił do Szkocji w przebraniu, aby zapewniać potajemne usługi religijne lokalnej społeczności katolickiej. Jego odmowa uznania władzy królewskiej nad Kościołem doprowadziła do aresztowania i późniejszej egzekucji w Glasgow w 1615 roku.
Życie i śmierć


Wychowany w rodzinie o powiązaniach zarówno kalwińskich, jak i katolickich, Ogilvie przeszedł na katolicyzm podczas studiów za granicą. Dążył do służenia małej populacji katolików w regionie Glasgow, często działając w ukryciu, aby uniknąć wykrycia. Po aresztowaniu poddawano go torturom polegającym na pozbawianiu snu. Ostatecznie został stracony na Glasgow Cross za odmowę podporządkowania władzy kościelnej królowi; zmarł w wieku trzydziestu sześciu lat.
Kult

Został kanonizowany w 1976 roku, stając się jedynym szkockim świętym z okresu po reformacji. Kościół katolicki wspomina go 10 marca, choć niektóre tradycje obchodzą jego święto 14 października. Jego narodowe sanktuarium znajduje się w jezuickim kościele św. Aloysius w Glasgow. Liczne szkoły i kościoły w Szkocji i Anglii noszą jego imię na cześć jego męczeństwa.
