Johannes Oecolampadius był niemieckim reformatorem i teologiem, który odegrał kluczową rolę w reformacji w Bazylei. Urodzony w Weinsbergu, był wybitnym humanistą, który studiował grekę i hebrajski, służąc ostatecznie jako asystent Erazma przy jego greckim Nowym Testamencie. Po krótkim okresie spędzonym w klasztorze stał się czołową postacią tradycji reformowanej, pełniąc funkcję Antystesa kościoła w Bazylei. Był bliskim współpracownikiem Huldrycha Zwingliego i brał udział w istotnych debatach teologicznych z współczesnymi mu postaciami, takimi jak Marcin Luter i Marcin Bucer.
Życie i kariera
Po studiach w Heidelbergu i Bolonii, Oecolampadius pracował jako kaznodzieja katedralny w Bazylei. Brał udział w kilku publicznych dysputach, pomagając w ustanowieniu reformacji w tym regionie. W 1528 roku poślubił Wibrandis Rosenblatt i piastował stanowisko profesora na Uniwersytecie w Bazylei. Jego przywództwo było kluczowe w przejściu Bazylei ku nowej wierze, a on sam reprezentował szwajcarskie interesy podczas kolokwium w Marburgu.
Poglądy teologiczne
Jako teolog koncentrował się na obecności Ducha Świętego podczas Eucharystii, opowiadając się za interpretacją metaforyczną zamiast dosłownej wizji wyznawanej przez Lutra. Posiadał poglądy na temat Maryi, które obejmowały określanie jej jako pośredniczki łask, co później znalazło oddźwięk w nauczaniu katolickim. W kwestii zbawienia utrzymywał, że choć Bóg zapewnia zbawienie, jednostki są odpowiedzialne za własne potępienie.