Jan Nowy był greckim kupcem z Trabzonu żyjącym w XIV wieku, który stał się wielkim męczennikiem. Podczas podróży przez północny region Morza Czarnego, został niesłusznie oskarżony przez właściciela statku o zamiar porzucenia chrześcijaństwa na rzecz kultu słońca. Po odmowie wyrzeczenia się wiary przed lokalnym namiestnikiem w Bilhorod-Dnistrowskim, poddano go ciężkim torturom fizycznym, a ostatecznie stracono. Jego śmierć oraz późniejsze wydarzenia związane z jego relikwiami doprowadziły do jego powszechnego uznania za świętego w tradycji prawosławnej.
Życie i śmierć

Podczas rejsu handlowego właściciel statku niesłusznie zgłosił Jana lokalnym władzom, twierdząc, że ten pragnie dołączyć do grupy czcicieli słońca. Gdy namiestnik zażądał od niego wyrzeczenia się Chrystusa, Jan zamiast tego potępił pogańską grupę. Doprowadziło to do jego brutalnego pobicia i uwięzienia. Po odrzuceniu kolejnych prób przekonania go do zmiany zdania, został ponownie pobity i stracony mieczem, a jego ciało początkowo pozostało niepochowane.
Kult i dziedzictwo

Jego relikwie zostały ostatecznie przeniesione do Suceavy w 1402 roku, gdzie stał się świętym narodowym Księstwa Mołdawskiego. W Rosji jego kult stał się znaczący pod koniec XV wieku, co wpłynęło na nadanie imienia carewiczowi Iwanowi Michaiłowiczowi. Jego wpływ sięgał aż do Moskwy, gdzie poświęcono kaplicę ku jego czci.
