Jan Nepomucen Chrzan był polskim księdzem katolickim i męczennikiem, który żył w latach 1885–1942. Urodzony w Gostyczynie, studiował teologię w Poznaniu i Gnieźnie, zanim został święcimiony w 1910 roku. Służył w różnych parafiach, pełniąc role proboszcza i dziekana, aż do aresztowania przez niemieckie władze okupacyjne w 1941 roku. Ostatecznie zmarł w obozie koncentracyjnym Dachau, gdzie przebywał jako więzień o numerze 28097.
Życie i posługa


Po ukończeniu studiów w gimnazjum w Ostrowie Wielkopolskim, Chrzan przyjął święcenia kapłańskie w 1910 roku. W trakcie swojej kariery duchownej służył w kilku miejscach, takich jak Bęgnów i Żerków, gdzie pełnił funkcję proboszcza. Jego posługa jako dziekana i kaznodziei zakończyła się, gdy podczas II wojny światowej został deportowany do Dachau.
Kult


Został beatyfikowany przez papieża Jana Pawła II 13 czerwca 1999 roku w Warszawie, jako część grupy 108 polskich męczenników z okresu II wojny światowej. Kościół katolicki wspomina go 12 czerwca.
