Jan Nelson był angielskim jezuitą w XVI wieku, który został stracony w Londynie za panowania Elżbiety I. Urodzony w Skelton około 1535 roku, w późniejszym okresie życia rozpoczął formację religijną w Douai. Po święceniach kapłańskich w Binche w 1576 roku, udał się do Anglii, aby realizować swoją misję. Jego odmowa uznania duchowej supremacji królowej doprowadziła do aresztowania i późniejszej śmierci, co uczyniło go uznanym męczennikiem wiary katolickiej.
Życie i śmierć
Po święceniach w 1576 roku, Nelson przybył do Londynu, aby służyć jako kapłan. Został schwytany pod koniec 1577 roku podczas wykonywania obowiązków religijnych w swoim domu. Podczas przesłuchania odmówił złożenia przysięgi uznającej władzę królowej nad sprawami duchowymi. Odmowa ta została zakwalifikowana jako zdrada stanu zgodnie z ówczesnym prawem. Był przetrzymywany w lochu w Tower of London, zanim został stracony w Tyburn w lutym 1578 roku.
Kult
Nelson jest czczony w Kościele katolickim jako błogosławiony męczennik. Został beatyfikowany przez papieża Leona XIII 29 grudnia 1886 roku. Jego wspomnienie obchodzone jest corocznie 3 lutego, w rocznicę jego śmierci.