Jan Melniczenko był prawosławnym kapłanem, który żył na Ukrainie i w Kazachstanie na początku XX wieku. Urodzony w 1889 roku w guberni podolskiej, pracował jako wiejski nauczyciel, zanim został święconym kapłanem w 1922 roku. Jego służba religijna w obwodzie winnickim doprowadziła ostatecznie do jego aresztowania przez władze radzieckie w 1935 roku. Później został stracony w 1937 roku w obozie pracy w Kazachstanie, gdzie oskarżono go o działalność kontrrewolucyjną związaną z jego praktykami religijnymi.
Życie i śmierć
Po święceniach Melniczenko służył wiernym w obwodzie winnickim. W 1935 roku został uwięziony za rzekome angażowanie się w agitację kontrrewolucyjną. Podczas odbywania wyroku w kazachskim obozie pracy został ponownie aresztowany w 1937 roku za uczestnictwo w zgromadzeniach religijnych i śpiewanie hymnów kościelnych. Został skazany na śmierć przez specjalny trybunał i stracony 15 września 1937 roku. Został pośmiertnie rehabilitowany w 1990 roku.
Kult
Został uznany za świętego przez Rosyjski Kościół Prawosławny w 2000 roku. Jest czczony jako męczennik wśród Nowych Męczenników i Spowiedników Rosji. Ponadto jest czczony jako część Zgromadzenia Świętych Ziemi Winnickiej, grupy świętych postaci, których życie było związane z tym konkretnym ukraińskim regionem.