Jan Macias był hiszpańskim bratem zakonnym dominikaninem z XVII wieku, który poświęcił swoje życie służbie w Ameryce Południowej. Urodzony jako Juan de Arcas y Sánchez w 1585 roku, spędził wczesne lata pracując jako pasterz w Hiszpanii, zanim w 1619 roku udał się do Peru. Po wstąpieniu do Zakonu Dominikanów w 1622 roku, pełnił służbę jako portar (osobista służba w klasztorze), w której zyskał sławę dzięki swojej głębokiej dobroczynności wobec ubogich. Zmarł z przyczyn naturalnych w Limie w 1645 roku.
Życie i służba


Po przybyciu do Ameryki Południowej Macias wstąpił do prioryratu dominikańskiego i złożył śluby wieczyste w 1623 roku. Jako brat zakonny wykonywał obowiązki portara, zapewniając niezbędne wsparcie swojej wspólnocie. Był szczególnie rozpoznawalny dzięki swojej ogromnej szczodrości, gdyż podczas pobytu w Limie codziennie zapewniał pożywienie około 200 ubogim osobom.
Kult i dziedzictwo

Kościół katolicki uznaje go za świętego, po jego beatyfikacji przez papieża Grzegorza XVI w 1837 roku i późniejszej kanonizacji przez papieża Pawła VI w 1975 roku. Jego wspomnienie obchodzi się 16 września. W Limie jego pamięć jest czczona podczas corocznej procesji odbywającej się w listopadzie.
