Jan Macha był polskim księdzem katolickim, który służył jako wikariusz w Rudzie Śląskiej na wczesnym etapie II wojny światowej. Urodzony w Chorzowie Starym w 1914 roku, początkowo studiował prawo po tym, jak odmówiono mu przyjęcia do seminarium, lecz ostatecznie wstąpił do stanu duchownego. Po święceniach w 1939 roku wspierał swoją wspólnotę, pomagając rodzinom przeżywającym żałobę po bliskich oraz angażując się w działalność lokalnych organizacji młodzieżowych. Jego posługa zakończyła się aresztowaniem przez Gestapo, co doprowadziło do jego egzekucji w Katowicach w 1942 roku.
Życie i posługa

Po ukończeniu formacji teologicznej, Macha rozpoczął posługę jako wikariusz w parafii św. Józefa. Był znany ze swojej empatii oraz oddania w niesieniu pomocy duchowej i materialnej ubogim rodzinom oraz osobom dotkniętym wojną. Podczas pobytu w parafii pracował ze skautami i studentami. W 1941 roku został zatrzymany przez Gestapo, a po dalszych przesłuchaniach został skazany na śmierć przez nazistowskie władze.
Śmierć i kult

Macha został stracony gilotyną w Katowicach w grudniu 1942 roku. Jest uznawany za męczennika, ponieważ zginął z nienawiści do wiary. W 2021 roku papież Franciszek dokonał jego beatyfikacji, upamiętniając jego ofiarę. Jest czczony w Kościele katolickim, a jego wspomnienie obchodzi się 2 grudnia.
