Jan Larke był angielskim księdzem katolickim i pisarzem żyjącym na początku XVI wieku. Po studiach na Uniwersytecie w Cambridge pełnił funkcję rektora parafii św. Etelburgi w Bishopsgate w Londynie przez dwadziegoscie sześć lat. Później sprawował urzędy w Woodford i Chelsea, gdzie został mianowany wikariuszem przez swojego przyjaciela, kanclerza państwa Thomasa More'a. Po śmierci More'a Larke pozostał wierny swojej wierze, co doprowadziło do jego egzekucji za panowania Henryka VIII.
Życie i śmierć
Larke sprawował kilka rektoratów w Londynie i Essex, zanim w 1530 roku przeniósł się do Chelsea. Choć doniesiono, że w 1534 roku złożył przysięgę supremacji, później zdecydował się postąpić zgodnie ze swoimi przekonaniami. W lutym 1544 roku został postawiony w stan oskarżenia wraz z kilkoma innymi duchownymi. Podczas gdy jeden z jego towarzyszy odwołał swoje wyznanie, Larke został stracony 7 marca 1544 roku wraz z Johnem Irelandem, Germanem Gardinerem i Robertem Singletonem.
Kult
Uznany za męczennika za swoją niezłomność religijną, Larke jest czczony w Kościele katolickim. Został oficjalnie beatyfikowany przez papieża Leona XIII w 1886 roku, co potwierdziło jego status jako błogosławionego w tradycji.