Jan Kochetowski, urodzony jako Iwan Iwanowicz Potaszew, był XIX-wiecznym prawosławnym świętym, który żył w ujezdu niżnelomowskim Imperium Rosyjskiego. Urodzony w rodzinie chłopskiej w wiosce Kochetowka, poświęcił życie ascetyzmowi duchowemu. Przez ponad dwadzieścia lat prowadził życie świętego głupca, wędrując po okolicy, żyjąc na łonie natury i często komunikując się za pomocą gestów lub unikalnego, szyfrowanego języka. Jest wspominany ze względu na swoją głęboką dobroczynność wobec ubogich oraz dar proroczy, którego używał, aby ostrzegać mieszkańców wsi przed nadchodzącymi niebezpieczeństwami.
Życie i ascetyzm

Po otrzymaniu błogosławieństwa na życie jako święty głupiec, Jan prowadził wędrowniczy tryb życia, czasem nawet przebywając wśród wilków. Mimo ekscentrycznego zachowania i łachmanowatego ubioru, cieszył się głębokim szacunkiem ze względu na swoje współczucie. Zasłynął zbieraniem datków, aby pomóc osobom dotkniętym lokalnym pożarem, zapewniając odzież i obuwie niemal każdej ofierze. W kościele porzucał swoje ekscentryczności, aby służyć z wielką pobożnością, często śpiewając w chórze pięknym głosem.
Kult i dziedzictwo
Zmarł w 1886 roku i został pochowany w pobliżu ołtarza w kościele Archanioła Michała. Przez dziesięciolecia pielgrzymi przybywali do jego grobu oraz do źródła nazwanego jego imieniem, aby szukać pocieszenia. Po kanonizacji w 2018 roku jego relikwie zostały odnalezione i przeniesione do klasztoru, choć później powróciły do domu modlitwy w Kochetowce. Pozostaje on ważną postacią lokalnego kultu w obrębie metropolii penzańskiej.
