Jan Karol Steeb był niemieckim księdzem katolickim urodzonym w Tübingen w 1773 roku. Wychowany w luteranckiej rodzinie, przeszedł na katolicyzm rzymski w Weronie w 1792 roku, co doprowadziło do odrzucenia go przez rodziców. Po święceniach kapłańskich w 1796 roku poświęcił większą część swojego życia służbie chorym i ubogim. Jest najbardziej znany jako współzałożyciel Sióstr Miłosierdzia z Werony, zgromadzenia założonego w 1840 roku w celu niesienia pomocy potrzebującym.
Życie i działalność
Po nawróceniu Steeb służył w lazarecie, gdzie opiekował się żołnierzami rannymi podczas wojen napoleońskich. Studiował prawo i języki, zanim skoncentrował swoją posługę na ubogich i pacjentach szpitalnych. Dołączył do bractwa duchownych i świeckich, aby wspierać te działania. Jego oddanie duchowe skupiało się na Maryi, którą czcił jako Matkę Miłosierdzia.
Kult
Proces jego beatyfikacji rozpoczął się w połowie XX wieku, a jego pisma duchowe zostały zatwierdzone przez teologów w 1952 roku. Po ogłoszeniu go błogosławionym przez papieża Pawła VI w 1970 roku, został beatyfikowany w 1975 roku po uznaniu cudu. Jego wspomnienie obchodzi się 15 grudnia, w dzień jego śmierci w Weronie.