Jan Kalubita był greckim mnichem i pustelnikiem żyjącym w V wieku w Jerozolimie i Konstantynopolu. Po opuszczeniu w młodym wieku swojej rodziny w Rzymie, spędził kilka lat jako mnich. Później powrócił do miejsca swojego urodzenia w przebraniu żebraka, co uniemożliwiło jego rodzicom rozpoznanie go. W tym czasie zapewnili mu małą chatę do zamieszkania. Swoją prawdziwą tożsamość wyjawił jedynie matce w chwili śmierci.
Życie i śmierć
Urodzony w Rzymie, Jan spędził większą część życia na praktykowaniu monastycyzmu. Po pobycie w Jerozolimie, potajemnie powrócił do swojej rodziny. Mieszkał w prostej chacie zapewnionej przez rodziców, którzy nie wiedzieli, kim on jest. Ostatecznie zmarł w Konstantynopolu około roku 450.
Kult
Jest uznawany za świętego w tradycjach rzymskokatolickiej, wschodnioortodoksyjnej, anglikańskiej oraz orientalnej. Jego pamięć jest czczona corocznie 15 stycznia. Ze względu na życie monastyczne nazywany jest również Cześćnym.