John Ingram był angielskim jezuitą żyjącym w XVI wieku, który pełnił służbę misyjną za panowania Elżbiety I. Urodzony w Stoke Edith, udał się do kontynentalnej Europy, aby odbyć szkolenie religijne, studiując ostatecznie w Reims i Pont-à-Mousson, zanim został święcony w Rzymie w 1589 roku. Spędził czas na posługiwaniu katolikom w Szkocji pod różnymi pseudonimami, zanim powrócił do Anglii, gdzie został schwytany przez straż graniczną. Później został przeniesiony do Tower of London, gdzie przebywał przed egzekucją w 1594 roku.
Życie i misja
Po ucieczce przed najemnikami podczas podróży do Reims, Ingram kontynuował studia i wstąpił do Towarzystwa Jezusowego. Służył jako kapelan sir Waltera Lindsaya w Szkocji, gdzie pracował na rzecz wspierania lokalnej wspólnoty katolickiej. Aby uniknąć wykrycia przez rządowych szpiegów, często podróżował w przebraniu świeckiego. Po niepokojach politycznych w Szkocji uciekł do Anglii, gdzie został aresztowany w pobliżu zamku Norham w posiadaniu relikwiarzy.
Śmierć i kult
Po aresztowaniu Ingram był przewożony przez kilka miejsc, w tym Berwick, Newcastle i York, zanim został uwięziony w Tower of London. Podczas niewoli napisał kilka epigramatów w języku łacińskim. Został stracony w Gateshead w lipcu 1594 roku. Jest uznawany za świętego w Kościele katolickim, a jego wspomnienie obchodzi się 24 lipca.