Jan II z Zarygozy był katolickim kapłanem i opatem żyjącym w VII wieku, który sprawował urząd biskupa Zarygozy. Urodzony około 600 roku, ostatecznie zastąpił Máximo w roli biskupa, sprawując ten urząd od 619 do 631 roku za panowania Sisebuta i Suintili. Był uznawany za uczonego w dziedzinie Świętego Pisma, choć bardziej niż pisanie formalnych traktatów preferował głoszenie Słowa. Był bratem świętego Braulio, który później został jego następcą w diecezji.
Życie i charakter
Według pism świętego Ildefonsa, Jan był człowiekiem miłosiernym i hojnym, o pogodnym obliczu. Poza obowiązkami administracyjnymi jako opat i biskup, wykazywał głębokie zainteresowanie muzyką. Pasja ta sprawiła, że stał się znaczącym kompozytorem swoich czasów, gdyż oprawiał różne teksty kościelne w muzykę i skomponował kilka kanonów paschalnych.
Dziedzictwo
Jego wkład w liturgię był znaczący, szczególnie poprzez kompozycje muzyczne na Liturgię Godzin. Jako uczony, który stawiał na kaznodziejstwo ustne, wywierał wpływ zarówno poprzez słowo mówione, jak i dzieła muzyczne. Jest pamiętany jako święty w tradycji katolickiej i prawosławnej.