Jan Hambley był angielskim kapłanem katolickim i męczennikiem, który żył w XVI wieku. Urodzony w Kornwalii, przeszedł na katolicyzm w 1582 roku po lekturze dzieł Roberta Personsa. Aby uniknąć kar prawnych za nieuczestniczenie w ustanowionych nabożeństwach, przeprowadził się do Londynu, a ostatecznie udał się do Reims, aby studiować. Został święcony w 1584 roku i powrócił do Anglii w ramach misji angielskiej, służąc różnym wspólnotom katolickim w Londynie i hrabstwach zachodnich przed swoim ostatecznym schwytaniem i egzekucją.
Życie i posługa
Po święceniach Hambley podróżował do Londynu w przebraniu, aby służyć tajnym katolikom. Pracował pod kierownictwem Jana Corneliusa i sprawował posługę wśród osób przebywających w Inns of Court. Później przeniósł się do Dorsetshire, aby wykonywać swoje obowiązki. Jego posługa została przerwana w 1586 roku, kiedy został wydany przez byłego lokatora, co doprowadziło do jego aresztowania i krótkiego okresu ucieczki do Salisbury.
Aresztowanie i śmierć
Podczas nalotu w Salisbury Hambley został ponownie schwytany przez władze. Choć początkowo zaprzeczał swojej wierze i wymieniał imiona kilku przyjaciół, był przetrzymywany aż do kolejnego procesu. Podczas tego ostatecznego postępowania sądowego pozostał niezłomny w swoich przekonaniach. Został stracony w pobliżu Salisbury w Wielkanoc, po tym jak wykazał się wytrwałością w przeciwieństwie do swoich wcześniejszych słabości wiary.
Kult
Kościół katolicki uznaje go za męczennika. Obecnie posiada tytuł wyniosłego (Venerable), który jest używany w procesie kanonizacji. Współczesne relacje sugerują, że na jego ostatnią siłę mógł wpłynąć współwięzień, Thomas Pilchard, lub być może anioł stróż.