John Fenwick był angielskim jezuitą z XVII wieku, urodzonym w Durham. Po przejściu na katolicyzm został wykluczony przez swoich protestanckich rodziców i kontynuował studia teologiczne w Liège, zanim wstąpił do zakonu jezuitów w 1660 roku. Służył jako misjonarz oraz prokura Kolegium św. Olafa (St. Omer) w Londynie. Jego życie zakończyło się w trakcie sfabrykowanego spisku papieskiego (Popish Plot), kiedy to niesłusznie oskarżono go o zdradę stanu przeciwko królowi Karolowi II, co doprowadziło do jego egzekucji w Tyburn w 1679 roku.
Proces i śmierć

Podczas histerii wywołanej spiskiem papieskim, Fenwick został uwięziony w Newgate, gdzie doświadczał dotkliwego cierpienia fizycznego. Mimo rozległej korespondencji, która nie zawierała żadnych dowodów zdrady, był dwukrotnie sądzony na podstawie fałszywych zeznań informatorów, takich jak Titus Oates. Został skazany wraz z czterema innymi jezuitami i stracony 20 czerwca 1679 roku. Aby okazać miłosierdzie, król pozwolił mu zostać powieszonym aż do śmierci, zamiast poddać go karze łamania kości i ćwiartowania.
Kult
Kościół katolicki uznaje Fenwicka za męczennika. Został beatyfikowany przez papieża Piusa XI w 1929 roku. Jego wspomnienie obchodzone jest corocznie 20 czerwca, w rocznicę jego śmierci.
