Jan Duckett był angielskim księdzem katolickim w XVII wieku, który został stracony w Tyburn. Urodzony w Sedbergh w hrabstwie Yorkshire, kształcił się w angielskim kolegium w Douai, zanim został święcimiony w 1639 roku. Po dalszych studiach w Paryżu powrócił do Anglii, aby służyć wspólnocie katolickiej podczas angielskiej wojny domowej. Podczas podróży w celu sprawowania chrztu w hrabstwie Durham został schwytany przez żołnierzy parlamentarnych, co doprowadziło do jego ostatecznego męczeństwa wraz z jego towarzyszem, Ralpha Corby'ego.
Życie i śmierć
Po święceniach Duckett pracował głównie w północnej Anglii. W lipcu 1644 roku został aresztowany w Redgate Head, gdy próbował dotrzeć do dwojga dzieci w celu sprawowania chrztu. Po przesłuchaniu w Sunderland został uwięziony w Newgate wraz z jezuitą Ralpha Corby'ego. Mimo że Corby miał szansę na ułaskawienie, Duckett odmówił opuszczenia przyjaciela. Obaj mężczyźni zostali straceni w Tyburn 7 września 1644 roku.
Kult i dziedzictwo
Duckett został ogłoszony błogosławionym przez papieża Piusa XI w 1929 roku. Jego pamięć jest zachowana dzięki różnym upamiętnieniom, w tym szkole podstawowej w Bishop Auckland nazwanej na jego cześć. Dodatkowo w 1899 roku ustanowiono pomnik znany jako Krzyż Jana Ducketta, aby oznaczyć miejsce w Wolsingham, gdzie został pierwotnie aresztowany przez żołnierzy.