factograf
PL
Zaloguj się

Franciszkanin i patron ubogich w Bretanii

Jan Descalzo

  • 1 min czytania
  • W 12 językach
  • 2 obrazy
  • Artykuł autorski Factograf
Jan Descalzo

Jan Descalzo był franciszkaninem żyjącym w XIV wieku w Bretanii, znanym pod kilkoma imionami, w tym Yannig, oraz pod przydomkiem Discalceat, co oznacza „boso”. Urodzony około 1280 roku w Saint-Vougay, początkowo pracował jako rzemieślnik, zanim został święconym w 1303 roku. Później wstąpił do Zakonu Mniejszego w Quimper, gdzie prowadził życie skrajnej biedy i ascezy. Jest szeroko pamiętany ze swojej niestrudzonej służby ubogim oraz oddania chorym w czasach głodu i zarazy.

Życie i służba

Posąg świętego Jana Discalceata w kościele Saint-Mathurin w Pleuven
Posąg świętego Jana Discalceata w kościele Saint-Mathurin w Pleuven

Po przeszkoleniu na murarza i cieślę, Jan studiował w Rennes, gdzie przez trzynaście lat pełnił funkcję rektora. Wybrał życie w ubóstwie, oddając cały swój dochód potrzebującym. W 1316 roku przeprowadził się do Quimper, aby wstąpić do zakonu franciszkanów. Zasłynął z opieki nad cierpiącymi podczas oblężenia Quimper oraz organizowania pomocy podczas regionalnych klęsk głodu. Ostatecznie zmarł na dżumę w 1349 roku, opiekując się chorymi.

Kult

Uznawany za świętego w tradycji ludowej, często nazywany Santig Du, pełni rolę patrona ubogich. Jego grób w Quimper stał się ważnym miejscem pielgrzymek. Unikalnym zwyczajem jest pozostawianie chleba w pobliżu jego relikwii, aby potrzebujący mogli go odebrać, co datuje się na XV wiek. Wyznawcy wzywają go również w celu odnalezienia zagubionych przedmiotów lub o sprzyjającą pogodę. Jego wspomnienie obchodzi się 15 grudnia.

W 12 językach

Редакція Factograf · Opublikowano 23 października 2026 · Częściowo na podstawie Wikipedii, CC BY-SA 4.0 · Artykuł źródłowy