Jan Cornelius był XVI-wiecznym jezuitą i męczennikiem, urodzonym w Bodmin w Kornwalii, w rodzinie pochodzenia gaelickiego z Irlandii. Po studiach w Oksfordzie i Reims wstąpił do angielskiego Kolegium w Rzymie, aby kontynuować studia teologiczne. Po święceniach w 1583 roku powrócił do Anglii, aby służyć jako misjonarz, działając często na posiadłości rodziny Arundell. Jego działalność religijna doprowadziła ostatecznie do aresztowania w 1594 roku, co skutkowało procesem o zdradę stanu i późniejszą egzekucją w Dorchester.
Życie i śmierć

Podczas pełnienia funkcji kapelana rodziny Arundell, Cornelius został schwytany w zamku Chideock w wyniku zdrady przez służącego. Przewieziono go do Londynu, gdzie władze stosowały tortury, aby wydobyć informacje o osobach go wspierających. Ostatecznie skazano go na śmierć za zdradę stanu z powodu jego kapłaństwa i powrotu do Anglii. W lipcu 1594 roku został stracony w Dorchester wraz z kilkoma towarzyszami, znanymi jako męczennicy z Chideock.
Kult
Kościół katolicki uznaje go za błogosławionego męczennika. Jego wspomnienie obchodzi się 4 lipca. Jego dziedzictwo zostało częściowo zachowane przez Dorothy Arundell, która została zakonnicą i napisała biografię jego życia. Został beatyfikowany w 1929 roku wraz z grupą obejmującą innych mężczyzn straconych razem z nim.
