Giovanni Battista de' Rossi był włoskim kapłanem żyjącym w XVIII wieku, znanym ze swojej szeroko zakrojonej działalności charytatywnej w Rzymie. Urodzony w Voltaggio w 1698 roku, przezwyciężył trudności związane z epilepsją, aby służyć społeczności, stając się ostatecznie kanonikiem w Santa Maria in Cosmedin. Poświęcił życie niesieniu pomocy chorym, więźniom oraz bezdomnym kobietom, dla których założył hospicjum. Mimo problemów zdrowotnych, dzięki specjalnym papieskim dyspensom, stał się wysoko cenionym spowiednikiem. Zmarł w Rzymie w 1764 roku i został później kanonizowany przez Kościół katolicki.
Życie i służba

Po studiach w Rzymie Rossi został święconym kapłanem i skupił swoją posługę na osobach wykluczonych. Założył hospicjum dla kobiet oraz zapewniał pomoc więźniom i chorym. Choć z powodu epilepsji początkowo wahał się przed pełnieniem funkcji spowiednika, ostatecznie otrzymał od papieża pozwolenie na wykonywanie tego obowiązku. Z wielką oddaniem opiekował się również swoim schorowanym kuzynem, Lorenzo, mimo trudnego charakteru tego drugiego.
Kult i dziedzictwo
Proces kanonizacyjny uległ opóźnieniu z powodu niepokojów politycznych w Europie, jednak został beatyfikowany w 1860 roku, a kanonizowany w 1881 roku. Jego relikwie przeniesiono do poświęconego mu kościoła w Rzymie, który od 1969 roku pełni funkcję kościoła tytularnego dla kardynałów-prelatów. Jego wspomnienie obchodzi się 23 maja.
