Jean-Baptiste Souzy był francuskim księdzem katolickim żyjącym w XVIII wieku, który służył wspólnocie w La Rochelle. Urodzony w 1734 roku, piastował kilka urzędów kościelnych, w tym pełnił funkcję kanonika katedry św. Ludwika oraz proboszcza w Landrais. Podczas rewolucji francuskiej odmówił złożenia przysięgi wymaganej przez Konstytucję Cywilną Duchowieństwa. Decyzja ta doprowadziła do jego aresztowania i późniejszego deportacji do więzień morskich w Rochefort, gdzie starał się zaspokajać potrzeby duchowe swoich współwięźniów duchownych.
Życie i śmierć

Po aresztowaniu jako ksiądz nieprzysięgający w 1793 roku, Souzy został wysłany na okręty wojenne (pontony) w Rochefort na początku 1794 roku. Działając jako wikariusz generalny dla deportowanych duchownych, poświęcił się organizowaniu życia religijnego swoich współwięźniów. Zmarł na epidemię 27 sierpnia 1794 roku i został pochowany na Île Madame wraz z 253 innymi duchownymi.
Kult
1 października 1995 roku papież Jan Paweł II beatyfikował Souzy'ego wraz z 63 jego towarzyszami. W Kościele katolickim wspomina się go 27 sierpnia. Jego pamięć jest pielęgnowana w różnych miejscach kultu, w tym w kaplicy i ośrodku w La Rochelle, a także w parafii w Gémozac.
