Giovanni Battista Scalabrini (1839–1905) był włoskim biskupem katolickim, który sprawował posługę w diecezji w Piacenzy. Znany jako „Apostoł Katechezy”, został doceniony przez papieża Piusa IX za swoje oddane wysiłki nauczania. Założył dwa zgromadzenia zakonne, Misjonarzy św. Karola oraz Siostry Misjonarki św. Karola, aby wspierać dzieło misyjne. Jego przywództwo koncentrowało się na reformie duszpasterskiej, kształceniu duchowieństwa oraz niesieniu niezbędnej pomocy włoskim emigrantom udającym się do takich krajów jak Brazylia i Stany Zjednoczone.
Życie i posługa


Urodzony w Fino Mornasco, Scalabrini studiował teologię w Como, zanim został święconym kapłanem w 1863 roku. Służył jako rektor i profesor, wykładając m.in. język grecki. Podczas epidemii cholery pracował niestrudzenie, aby pomagać ofiarom. W 1876 roku został mianowany biskupem Piacenzy. W trakcie swojego episkopatu przeprowadził liczne wizytacje duszpasterskie w setkach parafii, często podróżując przez trudny, górzysty teren, aby dotrzeć do swoich wiernych.
Dzieło misyjne

Scalabrini kładł duży nacisk na potrzeby emigrantów, ustanawiając Stowarzyszenie św. Rafała w celu pomocy włoskim migrantom. Osobiście podróżował do obu Ameryk, aby spotykać się ze społecznościami imigrantów. Jego zaangażowanie w sprawy diaspory doprowadziło do utworzenia zgromadzeń zakonnych zaprojektowanych specjalnie do wspierania wysiłków misyjnych i opieki duchowej nad ludźmi żyjącymi za granicą.
Kult

Po jego śmierci w Piacenzy, sława świętości Scalariniego doprowadziła do jego formalnego uznania przez Kościół. W 1987 roku został ogłoszony błogosławionym przez papieża Jana Pawła II, a w 1997 roku wyniesiony do beatyfikacji. Ostatecznie został kanonizowany na świętego przez papieża Franciszka 9 października 2022 roku. Jego wspomnienie obchodzi się 1 czerwca.
