João Baptista Machado był portugalskim księdzem jezuitą urodzonym w Angra do Heroísmo około 1582 roku. Po studiach w Coimbrze i Goa udał się do Makau, aby ukończyć szkolenie teologiczne przed rozpoczęciem pracy misyjnej w Japonii. Pełnił funkcję przełożonego zakonu w Fushimi, sprawując opiekę nad wieloma katechumenami. Pomimo dekretu o wydaleniu, zdecydował się pozostać w Japonii, aby zapewniać duchowe wsparcie lokalnym chrześcijanom w okresie intensywnych prześladowań. Został aresztowany w 1617 roku i stracony w Nagasaki, stając się jedną z pierwszych ofiar Wielkich Prześladowań.
Życie i misja

Urodzony w azorskiej szlachcie, Machado wstąpił do nowicjatu jezuitów w Coimbrze. Jego misyjna droga wiodła przez Indie i Makau, zanim przybył do Nagasaki w 1609 roku. Podróżował szeroko po różnych japońskich prowincjach, aby wspierać wspólnoty chrześcijańskie. Po wydaniu dekretu o wydaleniu zagranicznych misjonarzy, nalegał na pozostanie, aby wspierać wiernych, ostatecznie żyjąc w ukryciu, by kontynuować obowiązki pasterskie, aż do aresztowania podczas wizyty w kolonii trędowatych.
Męczeństwo i kult

Machado został stracony przez ścięcie 22 maja 1617 roku w pobliżu Obitori. Został beatyfikowany przez papieża Piusa IX w 1867 roku wraz z innymi japońskimi męczennikami. Jest upamiętniany w liturgii katolickiej 4 lutego, choć jego wspomnienie przypada również 22 maja. W jego rodzinnym mieście Angra do Heroísmo stoi poświęcony mu pomnik.
