Jan Chrzciciel był żydowskim prorokiem i wędrownym kaznodzieją z I wieku, który żył w pobliżu rzeki Jordan. Urodzony w Ein Karem, jest uznawany za istotną postać religijną w różnych wyznaniach, w tym w chrześcijaństwie, islamie i mandeizmie. Pamięta się go przede wszystkim ze skromnego, ascetycznego trybu życia pustelnika oraz z głoszenia pokuty poprzez rytualny chrzest. W tradycji chrześcijańskiej czczony jest jako zapowiedź Jezusa, którego ochrzcił w Jordanie. Jego życie i ostateczna śmierć przez ścięcie w Machaerus pozostają centralnymi elementami jego historycznego i religijnego dziedzictwa.
Życie i działalność


Prowadząc ascetyczny tryb życia, Jan głosił przesłanie pokuty i sprawował chrzty. Wielu uczonych sugeruje, że mógł być związany z essenami, grupą praktykującą podobne rytualne obmycia. W Ewangeliach jest opisywany jako zapowiedź Mesjasza. Jego działalność zakończyła się śmiercią wykonaną przez Heroda Antypasa w twierdzy Machaerus po tym, jak upomniał się o małżeństwo władcy.
Kult i dziedzictwo


Jan jest czczony jako święty w wielu wyznaniach chrześcijańskich, w tym w tradycjach katolickiej, prawosławnej i anglikańskiej. W martyrologium katolickim jest wyjątkowo upamiętniany, gdyż obchodzi się zarówno jego narodziny, jak i śmierć. Poza chrześcijaństwem jest uważany za proroka w islamie, a przez mandejczyków, którzy nadal wyznają jego nauki, uznawany jest za najważniejszego proroka.
