Jan Chryzostom był wybitnym teologiem, pisarzem i biskupem, który żył w przybliżeniu w latach 347–407. Urodzony w Antiochii i wychowany przez pobożną matkę, studiował retorykę, zanim oddał się ascetycznemu życiu pustelnika. Po święceniu na diakona w 381 roku i służbie jako kapłan w Antiochii, w 397 roku został mianowany arcybiskupem Konstantynopola. Jest powszechnie uznawany za jednego z czterech Wielkich Ojców Greckich oraz jednego z Trzech Świętych Hierarchów.
Życie i posługa


Po studiach u Libaniusa, Jan przyjął życie skrajnej ascezy. Po święceniach stał się znanym kaznodzieją w Antiochii, skupiając swoje kazania na tematach biblijnych. Po objęciu urzędu arcybiskupa Konstantynopola założył kilka szpitali. Jednak jego rządy zakończyły się, gdy został usunięty z urzędu podczas Synodu pod Dębem. Ostatecznie zmarł w Komana Pontica w 407 roku.
Kult i dziedzictwo


Jako święty jest czczony w różnych tradycjach, w tym w Kościołach katolickim, prawosławnym, anglikańskim i wschodnich kościołach niechalcedońskich. Jego święta różnią się w zależności od kalendarza i przypadają na takie daty jak 27 stycznia, 2 sierpnia oraz 13 września. Pozostaje centralną postacią w historii chrześcijaństwa ze względu na swój znaczący wkład teologiczny oraz status wielkiego Ojca Kościoła.
