Juan Alcober był hiszpańskim dominikaninem i misjonarzem z XVIII wieku, który pełnił funkcję biskupa w Chinach. Urodzony w Granadzie w 1694 roku, wstąpił do zakonu dominikanów i został święconym kapłanem w 1718 roku. Po służbie na Filipinach, gdzie studiował język i kulturę chińską, udał się do Chin, aby kontynuować swoją pracę misyjną. Ponieważ jego działalność religijna była zakazana przez lokalne władze, żył w ukryciu aż do ostatecznego schwytania i śmierci.
Życie i męczeństwo
Po pracy na Filipinach, Alcober przeniósł się do Guangzhou i Fu'an. Podczas sprawowania posługi mierzył się z intensywnymi prześladowaniami ze strony lokalnych urzędników. Po gwałtownym szturmie żołnierzy na jego dom, był przesłuchiwany i naznaczony na twarzy piętnem przestępcy. Ostatecznie został stracony przez uduszenie w Fuzhou 28 października 1748 roku, wraz z kilkoma innymi dominikanami.
Kult
Kościół katolicki uznaje go za świętego. Został beatyfikowany przez papieża Leona XIII w 1893 roku, a później kanonizowany przez papieża Jana Pawła II w 2000 roku, jako część grupy chińskich męczenników. Jego wspomnienie obchodzi się 9 lipca.