Jan Świerc był polskim księdzem rzymskokatolickim należącym do zgromadzenia salezjanów don boskońskich, żyjącym w latach 1877–1941. Urodzony w Königshütte, kontynuował edukację religijną we Włoszech, gdzie został święcony w Turynie. W trakcie swojej posługi pełnił różne funkcje, w tym rektora w Oświęcimiu oraz proboszcza w Przemyślu-Zasaniu i Krakowie. Jego służba zakończyła się podczas II wojny światowej, kiedy został aresztowany przez Gestapo i ostatecznie zamordowany w obozie koncentracyjnym Auschwitz.
Życie i posługa
Po ukończeniu studiów w Turynie, Świerc powrócił do ojczyzny, aby pełnić funkcję pierwszego rektora w Oświęcimiu. Później kierował Instytutem Lubomirskich w Krakowie i sprawował opiekę nad parafią św. Stanisława Kostki. Podczas I wojny światowej pomagał rannym żołnierzom z Austro-Węgier. W Przemyślu-Zasaniu, pełniąc funkcję proboszcza, nadzorował budowę kościoła św. Józefa.
Męczeństwo i kult
Po aresztowaniu przez Gestapo w 1941 roku, Świerc był przetrzymywany w więzieniu Montelupi, a następnie przeniesiony do Auschwitz. Został tam zamordowany po tym, jak był torturowany przez strażnika obozowego. Jego droga do świętości rozpoczęła się w 2003 roku, co doprowadziło do uznania go za męczennika w 2025 roku. Został oficjalnie beatyfikowany w Krakowie w 2026 roku.
