Jakob Franz Alexander Kern był austriackim prezbiterem zakonu norbertanek, który żył w latach 1897–1924. Urodzony w Wiedniu, od najmłodszych lat odczuwał silne powołanie do kapłaństwa, co zachęcała jego matka. Podczas I wojny światowej służył jako porucznik w armii austro-węgierskiej, gdzie doznał ciężkiego urazu płuc. Rana ta, wraz z późniejszymi komplikacjami zdrowotnymi, znacząco utrudniała jego studia teologiczne i pogarszała stan fizyczny. Jest pamiętany ze swojej głębokiej pobożności eucharystycznej oraz gotowości do przyjmowania cierpienia.
Życie i służba
Po wstąpieniu do seminarium w Hollabrunn, Kern dołączył do zakonu norbertanek, a później do Zakonu Franciszkanów Świeckich. Jego służba wojskowa na froncie włoskim skutkowała trwałym urazem płuc. Mimo pogarszającego się stanu zdrowia kontynuował swoją drogę duchową i został święconym kapłanem w 1922 roku. Był znany z intensywnych okresów adoracji eucharystycznej oraz pragnienia współuczestnictwa w cierpieniach Chrystusa, co uważał za odpowiedź na jego wojenne rany.
Śmierć i kult
Kern zmarł w Wiedniu w 1924 roku po zabiegu chirurgicznym. Przewidział swoją śmierć, mówiąc innym, że nie przeżyje operacji. Został beatyfikowany przez papieża Jana Pawła II w 1998 roku podczas wizyty w Austrii. Kościół katolicki wspomina go 20 października, w dzień jego śmierci, czcząc jego życie pełne wiary i pobożności.